ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΑΠΗΤΟΥΡΓΕΙΟΥ

Διάβασα την καταγγελία των κατοίκων του Ταπητουργείου και σκέφτηκα πως ίσως μπορώ κι εγώ να βοηθήσω στη λύση του μεγάλου αυτού προβλήματος.

Πρώτα να δηλώσω πως στο θέμα της καθαριότητας και των κάδων συμφωνώ απόλυτα με το κείμενο της καταγγελίας, όμως το θέμα των ζώων (κυρίως σκύλων) με ή χωρίς αφεντικό με βρίσκει απόλυτα αντίθετο κι έτσι είπα να βάλω στη συζήτηση μας κάποιες ιδέες που ίσως βοηθήσουν

1. Να μπούνε ταμπέλες που θα γράφουν ότι απαγορεύονται οι σκύλοι - στην Αγγλική γλώσσα, αλλά και στη Γαλλική - μια και οι περισσότερες ράτσες σκύλων προέρχονται από αυτές τις δυο χώρες Αν αυτό είναι δύσκολο ας μπει κάποια ταμπέλα με εικόνα που να μπορεί να καταλάβει κι ένας σκύλος ακόμη.

Φυσικά κυκλοφορούν και σκύλοι που δεν έχουν τη διάθεση να είναι νομοταγείς. Αυτούς προτείνω να τους εκτελούμε παραδειγματικά σε επίσημη τελετή στην πλατεία Ταπητουργείου την 1^η κάθε μήνα και μετά να ακολουθει συναυλία με σκυλάδικα.

2.

Άλλη μια καλή λύση είναι να βάλει η Δημοτική Αρχή τουαλέτες για σκύλους. Μια λύση με μεγάλο λειτουργικό κόστος, μια και οι σκύλοι δυσκολεύονται με το χαρτί υγείας

Για τους φτερωτούς φίλους όπως τους αποκαλεί ο μη φτερωτός ( το ότι απογειώνεται συχνά δεν σημαίνει ότι έχει και φτερά) φίλος Γιώργος Τζανίνης υπάρχουν ειδικές ταμπέλες στις προσταγές των οποίων οφείλουν υπακούσουν.

Εννοείται πως σε περίπτωση ανυπακοής εκτελούνται από ειδική ομάδα, που θα συσταθεί από την Δημοτική Αρχή και η οποία θα αποτελείται από μανιώδεις κυνηγούς, οι οποίοι φυσικά θα έχουν την ευκαιρία μ αυτό τον τρόπο να εξασκούνται στη σκοποβολή.

Άλλη μια ιδέα είναι να πετάει αερόστατο (όπως στους Ολυμπιακούς αγώνες) πανω απ' την πλατεία και σ' αυτό να είναι γραμμένο σε όλες τις γλώσσες ότι απαγορεύεται το κουτσούλισμα της πλατείας.

3.

Για τα άλλα ζώα που πιθανά θα επωφεληθούν από την απομάκρυνση των σκύλων και θα θελήσουν να κάνουν αποχωρητήριο την πλατεία θα χρησιμοποιήσουμε τα κατάλληλα ανά περίπτωση μέσα, ώστε να τα αποτρέψουμε η να τα απομακρύνουμε Π.χ. Για τις γάτες μηχανικά ποντίκια τηλεκατευθυνόμενα που θα τις προκαλούν και θα τις οδηγούν σε άλλες πλατείες.

Αν όλα αυτά δεν πιάσουν τόπο ίσως θα είναι καλό να σκεφτούμε τη σχετική νομοθεσία, η οποία αναφέρεται στο θέμα μας, ώστε να μη χρειαστεί να θεσπίσει εικούς κανόνες η Δημοτική Αρχή.

Κανοντας κλικ εδώ θα βρείτε τη σχετική νομοθεσία

Πρόχειρα να δώσω μια περίληψη των σχετικών νόμων δοσμένη με χιούμορ από την εφημερίδα καθημερινή

Αν και ο νόμος της Φύσης είναι ο μόνος που αναγνωρίζουν τα ζώα συντροφιάς, η «συντροφιά» τους είναι υποχρεωμένη να γνωρίζει και όλους τους υπόλοιπους νόμους, της ανθρώπινης επινόησης. Μερικοί απ' αυτούς θεσπίστηκαν για να μην τηρηθούν ποτέ. Άλλοι πάλι, καθίστανται τόσο ξεπερασμένοι από την πραγματικότητα που ακόμα και η δικαστική εξουσία θεωρεί περιττή την εφαρμογή τους. Ωστόσο, πρέπει να τους γνωρίζετε. Όλους. Η άγνοια νόμων όχι μόνον απαγορεύεται από το Σύνταγμα αλλά μπορεί και να σας βάλει σε μπελάδες. Αντίθετα, η ενδελεχής γνώση τους είναι δύναμη που πρέπει να κατέχετε, σ' αυτήν τη χώρα που οι άνθρωποι «πεθαίνουν» και τα ζώα, απλώς «ψοφάνε»...
Υπουργική απόφαση Υ1/β 2000 - 1995, άρθρο 17.
«Επιτρέπεται η διατήρηση σε μια κατοικία μόνον ενός σκύλου και μιας γάτας ή δύο σκύλων ή δύο γάτων». Η απόφαση αυτή έλυσε τα χέρια όλων των ζωόφιλων με προβλήματα συγκατοίκησης, καθώς υπερισχύει του κανονισμού της πολυκατοικίας. Αν δηλαδή, ο κανονισμός απαγορεύει τα ζώα στα διαμερίσματα, απλώς αναφέρετε την απόφαση και το ζήτημα τελειώνει εδώ. Εκτός κι αν... Διατηρείτε σε μόνιμη βάση το σκύλο σας
σε ανοιχτούς ή κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας ή της μονοκατοικίας σας (μπαλκόνια, ταράτσες, φωταγωγούς κ.λπ.).
Η ίδια απόφαση το απαγορεύει ρητά και προβλέπει μάλιστα απομάκρυνση του ζώου, αν δεν συμμορφωθείτε, από την Υγειονομική Υπηρεσία -παρουσία εισαγγελέα- και παράδοσή του σε φιλοζωικά σωματεία ή συλλόγους.
Στη βόλτα, ο νόμος υποχρεώνει τους ιδιοκτήτες σκύλων «να τον κρατάνε δεμένο και να βρίσκονται σε μικρή απόσταση από αυτόν». Εξαιρούνται τα τσομπανόσκυλα και τα κυνηγόσκυλα, «εν ώρα υπηρεσίας». Αν, συνεπώς, αρχίσετε να βελάζετε την ώρα που σας πιάσουν επ' αυτοφώρω να βολτάρετε με το σκύλο σας ελεύθερο κι ωραίο, ίσως έχετε ελπίδες. Α, ναι!
Είστε επίσης υπεύθυνος για την απομάκρυνση των ακαθαρσιών του σκύλου σας ώστε να μη δημιουργείτε εστίες μόλυνσης στον περιβάλλοντα χώρο.
Ξέρετε τι σημαίνει αυτό... Πάτε διακοπές με το σκύλο σας μαζί; Ο νόμος φροντίζει να ενισχύσει τους δεσμούς σας με τον αγαπημένο σας σύντροφο. Απαγορεύει την παρουσία του στις καμπίνες των επιβατικών πλοίων και επιβάλλει τη μεταφορά του σε «ειδικά διαμορφωμένο χώρο» που πρέπει να έχουν όλα τα σκάφη άνω των 25 μέτρων (κανονισμός 24.3.95, άρθρο 13). Ο «ειδικός» αυτός χώρος βρίσκεται σε κάποιο σημείο που δεν προστατεύεται καν από τον ήλιο, δίπλα στην τσιμινιέρα, και περιέχει κλουβιά όπου μπορείτε να δοκιμάσετε τις ανοχές του σκύλου σας στην απομόνωση, στη βρώμα, στην αφυδάτωση και σε άλλες κακουχίες. Κατ' εξαίρεση επιτρέπει την παρουσία μικρόσωμων ζώων στους χώρους ενδιαίτησης των επιβατών, αλλά το «μικρό» και το «μεγάλο» είναι ζητήματα ερμηνείας και φιλοζωίας. Φτάσατε στον προορισμό σας. Και ο ξενοδόχος σάς διαβεβαιώνει ότι ο σκύλος σας είναι καλοδεχούμενος. Δυστυχώς λογαριάζει χωρίς τον ξενοδόχο - νομοθέτη: Αναγκαστικός νόμος 1108 - 1938 (τόσο σύγχρονος!): «Απαγορεύεται να γίνονται δεκτοί εις τα ξενοδοχεία πελάται συνοδευόμενοι υπό κυνών ή άλλων κατοικιδίων ζώων, εκτός εάν το ξενοδοχείον διαθέτη ειδικόν διαμέρισμα διά κατοικίδια ζώα». Αν ο διπλανός σας διαμαρτυρηθεί για τον σκύλο σας, ο καλός ξενοδόχος είναι υποχρεωμένος να σας ζητήσει να πάτε αλλού. Μην τα βάλετε με τον ίδιον. Ο Μεταξάς -όπως οι περισσότεροι δικτάτορες- αγαπούσε τις γάτες...
Επίσης απαγορεύεται η παρουσία σκύλων στις οργανωμένες παραλίες. Αυτό θα σας το πουν όλοι οι μαγαζάτορες που φοβούνται ότι ο σκύλος σας θα τρομάξει τους πελάτες τους από το αυθαίρετο beach bar που έστησαν στον αιγιαλό. Μόνο που «οργανωμένες παραλίες» είναι οι πλαζ του ΕΟΤ και ελάχιστες άλλες με εισιτήριο και συγκεκριμένες εγκαταστάσεις (λουτήρες, τουαλέτες, αποδυτήρια κ.λπ.). Οπότε αγνοήστε τον ίδιο, αλλά και το όργανο της τάξης που θα κληθεί για να σας συμμορφώσει. Ο νόμος είναι νόμος και πρώτοι απ' όλους πρέπει να τον γνωρίζουν οι επιφορτισμένοι με την τήρησή του.
Διάφοροι άλλοι νόμοι (όπως ο νόμος «γίγαντας» 1197/81) απαγορεύουν το βασανισμό όλων των ζώων, επιβάλλουν την καταγραφή του σκύλου σας μέσα στις πρώτες οκτώ εβδομάδες από τη γέννησή του «στον αρμόδιο φορέα», απαγορεύουν τη χρησιμοποίηση ζώων σε κυνομαχίες, αποθαρρύνουν τις εγκυμοσύνες και την αναπαραγωγή εφόσον τα κουτάβια δεν μπορούν να διατεθούν σε νέους ιδιοκτήτες. Ακόμα, απαγορεύουν την αναπαραγωγή για εμπορικούς σκοπούς σε όσους δεν έχουν άδεια εκτροφέα από τη Νομαρχία, επιβάλλουν τον εμβολιασμό κατά της λύσσας (που έχει εξαφανιστεί από την Ελλάδα εδώ και 57 χρόνια) και προάγουν τη ζωοφιλία στο περίφημο άρθρο 9, επιφορτίζοντας με το σκοπό αυτόν τις «αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Γεωργίας», που οργανώνει -θεωρητικά- σεμινάρια και προγράμματα πληροφόρησης σε Δήμους, Κοινότητες, σχολεία και ΜΜΕ. Πόσοι από τους προαναφερθέντες νόμους και διατάξεις τηρούνται στην πράξη; Οσες και οι ποινές που έχουν επιβληθεί στους παραβάτες στο διάστημα των «22 χρόνων ζωοφιλίας»: Σχεδόν κανένας.
Φαίνεται πως η αποφθεγματική φράση του Παναγιώτη Κανελλόπουλου για την ανάγκη «ενός νόμου που θα επιβάλλει την εφαρμογή όλων των υπολοίπων» ισχύει και για τα λανθάνοντα ζωοφιλικά ένστικτα των συμπολιτών μας... Πηγή: Καθημερινή

Σωτήρης Παπαμιχαήλ
Κάτοικος Βύρωνα και μέλος της Δημ. Πρωτοβουλίας 'ΣΤΑΣΗ ΒΥΡΩΝΑ'

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΤΑΠΗΤΟΥΡΓΕΙΟΥ

Διαβάζοντας την επιστολή – διαμαρτυρία κατοίκων της περιοχής της πλατείας Ταπητουργείου προς το Δήμαρχο (και όχι μόνο), μου γεννήθηκε το ενδιαφέρον να αντικρύσω με άλλο βλέμμα όλα όσα οι γείτονές μας στιγματίζουν με την καταγγελία τους.
Η πρώτη έκπληξη που ένιωσα ήταν ότι ως μέλος της Δημ. Πρωτοβουλίας «ΣΤΑΣΗ ΒΥΡΩΝΑ» δεν έχω δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα σε απτά – καθημερινά θέματα που απασχολούν τους κατοίκους αλλά σε όσα θεωρούσα «βαρύνουσας» σημασίας : ελεύθεροι χώροι, περιαστικό πράσινο, Υμηττός, περιφερειακή οδός, τραπεζοκαθίσματα στις πλατείες, καθαριότητα… που αφορούν στις οικολογικές μας ευαισθησίες αλλά και στην ποιότητα της ζωής μας.
Στη συνέχεια ως κάτοικος του Βύρωνα και ειδικότερα της Πλατείας Εθνικής Αντίστασης ή Ταπητουργείου, (όπως την αποκαλούμε τελευταία) θυμήθηκα τον ίδιο χώρο στη δεκαετία του ’50 και του ’60 όταν τον λέγαμε ‘αραπάκια’ (από το ομώνυμο κέντρο που λειτουργούσε εκεί όπου σήμερα βρίσκεται πολυκατοικία με το γυμναστήριο tae kvo nto. Για όσους δεν έχουν τη δυνατότητα να το γνωρίζουν – θυμίζω ότι την εποχή εκείνη τα ‘αραπάκια’ ήταν μια αλάνα που φιλοξενούσε όλη την πιτσιρικαρία της περιοχής και τα ομαδικά παιχνίδια τους, από μπάλα μέχρι ξυλίκι. Η μοναδική ασφάλτινη επιφάνεια ήταν η λεωφόρος Κύπρου. Η αγορά του ‘Κοπανά’ βρισκόταν από τότε εκεί, ίσως με περισσότερα καταστήματα από ότι διαθέτει σήμερα. Τα ‘αραπάκια’ δεν ‘φιλοξενούσαν’ σκουπίδια, ούτε κάδους απορριμμάτων, ούτε γκαζόν παρά μόνο λίγους ευκάληπτους και αρκετές φορές διερχόμενα Λούνα Παρκ με βάρκες και το μύλο με τα αλογάκια. Όπως σημειώνει ο Μ. Αναγνωστάκης «τα παιδιά μεγάλωσαν ο καιρός εκείνος πέρασε που ξέρατε…». Όλα άλλαξαν, τα ‘αραπάκια’ έγιναν πλατεία Ταπητουργείου, τα προσφυγικά πολυκατοικίες και κάθε χωμάτινη επιφάνεια άσφαλτος και τσιμέντο.
Δημιουργήθηκε μια πόλη με πολυώροφα κτήρια μέσα από μια πληθυσμιακή έκρηξη άναρχη, στρεβλή, κακόγουστη, χωρίς τις αναγκαίες υποδομές και με όλα τα αρνητικά που συνεπάγονται για την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής των κατοίκων της.
Οι ευθύνες είναι πολλές, αυτό το μοντέλο ανάπτυξης πρέπει να ανατραπεί με τη συμβολή όλων μας.
- Με την αποτελεσματικότερη παρέμβαση της Δημοτικής Αρχής στον τομέα της καθαριότητας (αποσυμφόρηση των κάδων, συχνότερο πλύσιμό τους…)
- Κατάργηση του γκαζόν ,- που απαιτεί μεγάλες ποσότητες νερού σε εποχές με έντονο πρόβλημα λειψυδρίας – και αντικατάστασή του από φυτά και δέντρα.
- Επανατοποθέτηση δοχείων απορριμμάτων στη θέση των προηγούμενων που εμείς καταστρέψαμε
- Επισκευή των φανοστατών που επίσης εμείς καταστρέψαμε
- Τακτικότερος καθαρισμός της πλατείας που με δική μας ευθύνη γεμίζει από κάθε λογής σκουπίδια
Όσο αφορά στους φίλους μας του «ζωικού βασιλείου» τετράποδους, φτερωτούς, συνοδευόμενους ή αδέσποτους μάλλον πρέπει να το ξανασκεφτούμε, μιας και είναι οι μόνοι που δε φέρουν καμιά ευθύνη για το περιβάλλον που εμείς δημιουργήσαμε για να ζήσουν αυτοί. Την αποκλειστική ευθύνη για τη ρύπανση του χώρου φέρουν αποκλειστικά και μόνο οι συνοδοί τους. ‘Αν όλα τα ζώα φύγουν από τη μέση, ο άνθρωπος θα πεθάνει από εσωτερική μοναξιά, γιατί όσα συμβαίνουν στα ζώα τα ίδια συμβαίνουν και στον άνθρωπο…’ γράφει ο Σηάτλ – αρχηγός μιας φυλής Ινδιάνων – στον πρόεδρο της Αμερικής Φραγκλίνο Πηρς.
Όλοι μαζί χωρίς ‘απαγορεύεται’ και αποκλεισμούς μπορούμε και πρέπει να συμβάλουμε σε μια νέα εικόνα.
Τελειώνοντας σας δηλώνω πως είμαι διατεθειμένος να συμμετέχω στη διακίνηση ενός εντύπου, κοινά αποδεκτού, μέσα από το οποίο θα ορίζονται κάποιες αρχές καλής λειτουργίας, όσον αφορά στην καθαριότητα της πλατείας, για το καλό της περιοχής μας και της αρμονικής συμβίωσης.
Γιώργος Τζανίνης
Μέλος της Δημοτικής Πρωτοβουλίας ΣΤΑΣΗ ΒΥΡΩΝΑ
Κάτοικος της περιοχής