Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2007

ΠΕΡΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ

Στη Δημοτική εφημερίδα ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ δημοσιεύτηκε άρθρο με τίτλο

«Όχι» στη δυναμική της μειοψηφίας
Γράφει η πρόεδρος της Δημοτικής Επιτροπής Παιδείας, Μαρία Βυρίνη
http://www.dimotikosantilogos.gr/article.php?id=987&article=989

Το παραπάνω θέμα σχολίασαν τα μέλη της Δημοτικής Πρωτοβουλίας ΣΤΑΣΗ ΒΥΡΩΝΑ
Δημοσθένης Παπαδάτος και Σωτήρης Παπαμιχαήλ

Δημοσθένης Παπαδάτος

Οι "ακατανόητες" καταλήψεις στα σχολεία φαίνεται πως τελείωσαν, προς ικανοποίηση όσων έβλεπαν τους καταληψίες μαθητές περίπου ως εξωγήινους που κάνουν χαβαλέ. Κάτι οι απειλές από υπουργείο, διευθυντές και μερίδα καθηγητών, κάτι η εμπλοκή εισαγγελέων και αστυνομίας ως καθ' ύλην αρμοδίων για θέματα παιδείας, κάτι η αξιοποίηση των φθορών στα σχολεία του Παγκρατίου και η υποτυπώδης πειστικότητα των αιτημάτων των καταληψιών (αν μείνει κανείς στα δελτία ειδήσεων και τα πρωτοσέλιδα της "Απογευματινής"), η κοινοτοπία περί χάσματος των γενεών "δικαιώθηκε" ξανά και ο μικρός Πρετεντέρης που κρύβουμε μέσα μας πήρε από τους μαθητές τη ρεβάνς που ήθελε από πέρσι το καλοκαίρι. Λίγοι κατάλαβαν τι κάνουν οι μαθητές και ακόμα λιγότεροι τους υποστήριξαν.
Δεν φταίνε γι' αυτό οι φθορές, όσο κι αν η εικόνα τους μοιάζει ακαταμάχητη και δεν επιτρέπει κουβέντα. Αν αυτοί που μαλλιοτραβιούνταν για τις ζημιές στο Παγκράτι νοιάζονταν πραγματικά, μπορούσαν (είτε σε επίπεδο συλλόγου γονέων, είτε μέσω ενώσεων καθηγητών, είτε ως φορείς της αυτοδιοίκησης, είτε τέλος πάντων μεμονωμένα) να είχαν συνεννοηθεί με τους καταληψίες και να είχαν στηρίξει εκ περιτροπής βάρδιες περιφρούρησης.
Όχι μόνο δεν το έκαναν, όχι μόνο δεν προστάτεψαν τους μαθητές, αλλά καλοδέχτηκαν τις κάμερες πριν πιάσουν να συμμαζεύουν, δείχνοντας ότι, κι αν δεν υπήρχαν οι καταστροφές, έπρεπε να επινοηθούν. (Άλλωστε, κι όταν θέλουμε να τα βάλουμε με το άσυλο, λέμε ότι στις πανεπιστημιουπόλεις διακινούνται ναρκωτικά και γίνονται βιασμοί).
Δεν φταίνε ούτε τα αιτήματα των μαθητών, που από κάποιους θεωρήθηκαν προσχηματικά. Το 1998-99, όταν κλείναμε τα σχολεία του Βύρωνα, υπήρχαν γονείς που μας έβριζαν "υποκινούμενους", έρχονταν με πριόνια για να κόψουν τις αλυσίδες και μας απειλούσαν μπροστά στα παιδιά τους για παραδειγματισμό.
Εκείνη την περίοδο επιβαλλόταν μια από τις πιο αυταρχικές εκπαιδευτικές "μεταρρυθμίσεις", μεγάλα τμήματα της μαθητικής κοινότητας ωθούνταν στα φροντιστήρια, εδραιωνόταν ο ανταγωνισμός ως το μόνο δυνατό modus vivendi και τα πτυχία των καθηγητικών σχολών αποσυνδέονταν από τα επαγγελματικά δικαιώματα, ώστε ο άνεργος να επωμίζεται την ευθύνη της ανεργίας του.
Δεν φταίει το "χάσμα γενεών". Το 1998-99 υπήρχαν γονείς που συζητούσαν μαζί μας και μας έφερναν φαγητό και συμμαθητές μας που μας εξηγούσαν ότι πρέπει να ανταγωνιστούμε τους Ευρωπαίους επί ίσοις όροις κι ότι με τις καταλήψεις ματαιοπονούμε. (Μετά τις αναλύσεις αυτές, πήγαιναν στο τοπικό γυμναστήριο ή μπιλιαρδάδικο και μετά φροντιστήριο).
Αν αυτοί που καταλαβαίνουν είναι τόσο λίγοι, είναι επειδή καθένας καταλαβαίνει ό,τι του επιτρέπει η θέση του. Η κυβέρνηση βλέπει "υποκινούμενους" γιατί δεν ανέχεται πολιτικούς αντιπάλους -ούτε καν αιτία πολιτικής αντιπαλότητας. Οι περισσότεροι γονείς βλέπουν στους καταληψίες στη χειρότερη περίπτωση δυνητικούς εμπόρους ναρκωτικών και στην καλύτερη τους αμφισβητίες των σχεδίων τους για τη ζωή των παιδιών τους.
Είναι δύσκολο να σου λέει το παιδί σου ότι "δεν γουστάρει τη φάση" και να μην πείθεται από τους λογαριασμούς του φροντιστηρίου και το "ταλαιπωρήσου τώρα για να απολαμβάνεις μετά". Και η πίεση που ασκούν οι γονείς εξηγεί γιατί είναι περισσότεροι οι μαθητές που ψηφίζουν υπέρ των καταλήψεων από αυτούς που μένουν και μετά το μεσημέρι στο κατειλημμένο σχολείο.
Το υπουργείο και οι διευθυντές του σχολείου βλέπουν στις καταλήψεις χαμένες ώρες που πρέπει να αναπληρωθούν. Τα αστικά ΜΜΕ μυρίζουν "θέμα" που φέρνει διαφημίσεις και ο ΛΑΟΣ, κι αυτό το τελευταίο τον επερχόμενο "κομμουνιστικό κίνδυνο". Το ΚΚΕ βλέπει κυρίως μελλοντικούς ψηφοφόρους.
Άλλοι πάλι βλέπουν ότι το σχολείο έχει γίνει το αναγκαίο συμπλήρωμα του φροντιστηρίου. Ότι δεν απελευθερώνει παρά τους εργαζόμενους γονείς που δεν προλαβαίνουν να ασχοληθούν με τα παιδιά τους, εν τούτοις "επενδύουν" σ' αυτά προσδοκίες και προσχεδιάζουν, συνήθως χωρίς την έγκρισή τους, το μέλλον τους. Το σχολείο, λένε, δεν λειτουργεί ως μορφωτικό και πολιτιστικό κέντρο -αυτό απαιτεί συνολικό ανασχεδιασμό και πολλά χρήματα- αλλά ως πάρκινγκ, ως προθάλαμος για το Πανεπιστήμιο, ως διδασκαλείο του ανταγωνισμού και της ιεραρχίας.
Ο τρόπος των μαθητών για να το πάρουν στα χέρια τους, για να πάρουν δηλαδή στα χέρια τους μια πτυχή της ζωής τους (εκεί μπορούν, εκεί το κάνουν) είναι συχνά σπασμωδικός, απολίτικος, αυτοκαταστροφικός. Αλλά είναι ο τρόπος τους για να κάνουν το σχολείο "τους" δικό τους. Ας τους καταγγείλουμε.
Ο Δημοσθένης ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ - ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ είναι μέλος της Νεολαίας ΣΥΝ του Βύρωνα


Σωτήρης Παπαμιχαήλ

Μια χαρά τα λέει η κα Βυρίνη
Και θα συμφωνήσω μαζί της , αν μου λύσει μερικές απορίες
Μας λέει λοιπόν "Ναι στα δίκαια αιτήματα των παιδιών"
Ποιος ορίζει ποια απ' τα αιτήματα των παιδιών είναι δίκαια και ποια όχι?
Μήπως όσοι οδήγησαν στο σημερινό χάλι την παιδεία?
Λέει "όχι όμως δια μέσου των καταλήψεων"
Έχει άλλους τρόπους να προτείνει? Μήπως το επόμενο άρθρο 16?
Μήπως δεν κατάλαβε ότι η νεολαία είναι ζωντανό κομμάτι κι αντιστέκεται στα πεζοδρόμια κι όχι απ' τον καναπέ όπως θα ήθελε ίσως η πολιτική παράταξη την οποία εκφράζει?
Λέει “Το σύγχρονο σχολείο θέλει μαθητές που ευαισθητοποιούνται, βιώνουν, ανακαλύπτουν, αυτενεργούν”
Θέλω οπωσδήποτε τη διεύθυνση αυτού του σχολείου κα Βυρίνη, γιατί δεν μπορεί να αναφέρεστε στα Ελληνικά σχολεία εκτός κι αν ζείτε σε μια προσωπική εικονική πραγματικότητα.
Δεν θέλω να επεκταθώ στο θέμα, όμως θα θυμησω στην Κα Βυρίνη, πως οι μειοψηφίες ήταν πάντα αυτές που άνοιξαν δρόμους, οι σκαπανείς δεν ήταν ποτέ πλειοψηφίες.
Αν μάλιστα άκουγαν την Κα Βυρίνη οι επαναστάτες του 1821, όταν λέει “Πρέπει να σταματήσουν οι κατά παράδοση «καταλήψεις» που οδηγούν τους νέους σε μια αγελαία συμπεριφορά, περιθωριοποιώντας τη διαφορετική άποψη και μεγιστοποιώντας τη δυναμική της μειοψηφίας.”, μάλλον τώρα αντί για Μαρία θα ονομαζόταν Φατμέ ή Αισέ.
Επίσης Κυρία Βυρίνη σ' ένα σχολείο τόσο “άσχημο” ο χαβαλές των μαθητών, που έντεχνα αφήνετε να υπονοηθεί στο κείμενό σας, μου μοιάζει όαση στην έρημο της παιδείας μας.
Για τελευταίο θα πω τούτο, σαν απάντηση στο “Όσον αφορά στο Δήμο μας είναι έτοιμος να ικανοποιήσει όσα αιτήματα άπτονται της αρμοδιότητάς του. Ότι εργασίες πρέπει να γίνουν θα δρομολογηθούν άμεσα. “ Καθυστερήσατε ήδη 5 χρόνια κα Βυρίνη. Οι νέοι βιάζονται και δεν αντέχουν να σας περιμένουν, ούτε είναι τόσο κουτοί ώστε να σας πιστέψουν και στο κάτω οι καταλήψεις δεν γίνονται μόνο για τα προβλήματα που αφορούν τις δημοτικές αρμοδιότητες .